”JEDENASTKA POMOLOGII” – Agata Sobkowicz


”JEDENASTKA POMOLOGII”

W ogniu pytań znalazła się dzisiaj nasza utytułowana absolwentka występująca na codzień w Ekstralidze Kobiet w klubie GKS Katowice

Agata Sobkowicz!!!!!

1) Najlepsza anegdota lub wesołe przeżycie związane z Pomologią Prószków.
„Bardzo wiele było takich chwil w Prószkowie. Jednak najbardziej wspominana przeze mnie, to ta gdzie na koniec III klasy liceum nagrywaliśmy filmik. Do dziś jest się z czego pośmiać.”

2) Gdyby nie piłka to co ?
„Ciężko wyobrazić sobie coś innego. Od najmłodszych lat skupiona byłam tylko na piłce i chyba nawet nie dopuszczałam do siebie myśli, że mogłoby być inaczej.”

3) Moja motywacja przed meczem lub treningiem.
„Wizualizacja sytuacji meczowych i słuchanie muzyki.”

4) Ulubiony klub piłkarski na świecie oraz w Polsce.
„Nie ma takiego.”

5) Najlepszy zawodnik jakiego miałem okazję podziwiać na boisku.
„Nie ma jednego zawodnika/zawodniczki, jednak do tej pory największe wrażenie wywarły na mnie reprezentantki Hiszpani w futsalu. Miałam okazję grać przeciwko nim i pomimo przegranej, była to niesamowita przyjemność doświadczyć ich umiejętności technicznych.”

6. W barwach Pomologii najlepiej grało/pracowało mi się z … ?
„Ze wszystkimi. Myślę, że mieliśmy bardzo zgraną i wesołą klase. Dobrze mi się z nimi trenowało i “żyło”. Również bardzo pozytywnie wspominam wszystkich nauczycieli oraz wychowawców internatu. To był bardzo dobry czas.”

7. Osoba, która miała największy wpływ na mój piłkarski rozwój.
„Mój Pierwszy kobiecy trener z Głogówka – Stanisław Dyja.”

8. Talent czy charakter ?
„Charakter.”

9. Ofensywa czy defensywa ?
„Ofensywa.”

10. Czy ważne jest łączenie nauki w szkole z treningiem piłkarskim ?
„Oczywiście. Nie jest to łatwe ale sport uczy dyscypliny i kształtuje charakter.”

11. Ustaw wg. hierarchii wartości (technika, taktyka, motoryka, mentalność)
„Mentalność, motoryka, technika, taktyka.”

Zapraszamy do odwiedzin i “lajkowania” naszego klubowego profilu na FB !

https://www.facebook.com/plukspomologiaproszkow

Narodowy spis powszechny


Prezentacja dla uczniów szkoły (pdf)

Dnia 1 kwietnia 2020 r. rozpoczął się w gminie Prószków spis próbny, który  potrwa do 30 kwietnia 2020 r., spisać będzie się można przez internet lub wywiad telefoniczny.

Spis próbny jest przeprowadzany przed Narodowym Spisem Powszechnym Ludności i Mieszkań 2021, aby sprawdzić rozwiązania metodologiczne, organizacyjne i technologiczne. Mamy przekonanie, że doświadczenia zdobyte podczas spisu próbnego pozwolą udoskonalić  przyjęte rozwiązania tak, aby w przyszłym roku każdy z nas mógł wypełnić swój obowiązek sprawnie i z należytą starannością.

Przez udział w spisie zyskują Państwo realny wpływ na zmiany zachodzące w najbliższym otoczeniu. Dzieje się tak, gdyż zbierane w spisie dokładne i wiarygodne dane dotyczące lokalnej społeczności wykorzystywane są później do prowadzenia skutecznych polityk ważnych dla rozwoju gminy. Wyniki z Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań pomagają podejmować administracji odpowiednie decyzje w tak istotnych obszarach naszego życia jak edukacja, praca czy opieka zdrowotna. Poprzez uczestnictwo w spisie każdy z nas staje się kluczowym uczestnikiem działań, które prowadzą do budowania lepszej przyszłości. Dlatego też Spis Powszechny realizujemy pod hasłem „Liczy się każdy”.

Spis próbny przeprowadzony zostanie wyłącznie w oparciu o samospis internetowy i wywiad przeprowadzony przez rachmistrzów telefonicznych.

Aplikacja internetowa, dzięki której będą Państwo mogli dokonać samospisu dostępna jest od 1 kwietnia 2020 roku na stronie https://spis.gov.pl. Logowanie do niej odbyw się w pełni intuicyjne, bezpieczne i możliwe zarówno z komputera jak i z innych urządzeń mobilnych.

Wszystkie przekazane przez Państwa dane objęte są tajemnicą statystyczną, są w pełni zabezpieczone oraz należycie i starannie chronione.

Spis próbny jest ważnym sprawdzianem, zdajmy go na piątkę. Pamiętaj! #liczysiękażdy

Propozycje materiałów dla uczniów i rodziców


DRODZY RODZICE I UCZNIOWIE,

przygotowaliśmy dla Was propozycje materiałów o różnej tematyce na czas przedłużającej się kwarantanny:

  1. Nastolatkowie w kontrze do COVID-19 contra19.org
  2. Polecamy stronę Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej https://ncez.pl/. Proponujemy zacząć od zapoznania się z zasadami zdrowego żywienia i stylu życia: Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej https://ncez.pl/abc-zywienia-/zasady-zdrowego-zywienia/piramida-zdrowego-zywienia-i-stylu-zycia-dzieci-i-mlodziezy
    Znajdziecie tu też artykuły z zakresu dietetyki sportowej
  1. Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę – spot i opis kampanii społecznej „Dodaj znajomego- nie hejtuj!” https://fdds.pl/oferta/dodaj-znajomego/
  2. Mądre emocje – trening inteligencji emocjonalnej – webinar WSB- prowadzi Dorota Zawadzka https://www.youtube.com/watch?v=Np_ZxMyNQhM&feature=youtu.be
  3. Skrzynia z narzędziami psychoedukacyjnymi- dla uczniów, rodziców i nauczycieli:
    http://myslepozytywnie.pl/prezentacje?fbclid=IwAR2QHXtn_PNRPeAOxCIN6s6nGNxhydo37FVEeJkRC2kv_Sn6WVPBXfuCy4g

 

DLA RODZICÓW

Wywiady i podcasty:

„Bycie dobrym rodzicem zaczyna się od bycia dobrym dla siebie”, „Rodzicielstwo to najbardziej rozwojowa przygoda życia”, „Nastolatki przeciążone stresem szukają ukojenia on-line”  https://www.youtube.com/watch?v=lY6vdmdO9CI

https://rodzice.fdds.pl/wiedza/rola-rodzicow-w-ochronie-nastolatkow-przed-problematycznym-uzywaniem-internetu/

Wykład „Złość nastolatków – emocjonalne tornado i remont w mózgu” – Katarzyna Kaniecka https://www.youtube.com/watch?v=YofM811uKK8

 

Zapraszamy do skorzystania z zaproponowanych materiałów
(wkrótce zamieścimy kolejne propozycje)

Zespół Wychowawczy: pedagog i wychowawcy

“JEDENASTKA POMOLOGII” – Sebastian Strózik


”JEDENASTKA POMOLOGII”

Dzisiaj na tacy podajemy wam naszego kolejnego absolwenta, zawodnika PKO Ekstraklasa występującego w klubie MKS Cracovia SSA:

Sebastiana Strózika !!!!!

1) Najlepsza anegdota lub wesołe przeżycie związane z Pomologią Prószków.
„Myślę ,że jednym z takich wesołych przeżyć będzie napewno zorganizowany piknik rodzinny ,gdzie mogliśmy stanąć naprzeciw naszych rodziców na boisku, porywalizować z nimi. Wszystko zakończyliśmy ogniskiem, gdzie smiechu i wyglupów w tym dniu nie brakowało.”

2) Gdyby nie piłka to co ?
„Ciężko jest mi to powiedzieć, ponieważ piłka towrzyszyła mi przez całe życie, ale zdecydowanie został bym przy sporcie. W młodszym wieku grywałem też w koszykówkę czy siatkówkę i myślę, że w takiej sytuacji wybrałbym jedną z tych dziedzin.”

3) Moja motywacja przed meczem lub treningiem.
„Napewno będzie to rywalizacja i chęć stania się lepszym z każdym dniem oraz udowadnianie sobie, że idzie to w dobrym kierunku.”

4) Ulubiony klub piłkarski na świecie oraz w Polsce.
„Z tego co pamiętam, to od zawsze byłem Katalończykiem. Miałem możliwość już być na ich meczu, fantastyczne przeżycie! Mam nadzieję, że niejednokrotnie to powtórzę.”

5) Najlepszy zawodnik jakiego miałem okazję podziwiać na boisku.
„Ciężko jest mi wymienić jednego. Miałem okazje trenować, grać z wieloma zawodnikami i jako młody zawodnik staram się uczyć od każdego ze starszych kolegów.”

6. W barwach Pomologii najlepiej grało/pracowało mi się z … ?
„Należałem do mocnej grupy, którą tworzyli zawodnicy jak i bardzo dobrzy trenerzy. Odnieśliśmy wiele sukcesów. Z każdą osobą związaną z Pomologią pracowało mi się na najwyżym poziomie.”

7. Osoba, która miała największy wpływ na mój piłkarski rozwój.
„Zdecydowanie był to mój Tata. Był wsparciem, starał się być na każdym z moich meczów, nawet tych wyjazdowych. Był jedną z tych osób, które mniej chwalą, a bardziej wytykają błędy. Myślę, że miało to wielki wpływ na mój rozwój.”

8. Talent czy charakter ?
„Charakter.”

9. Ofensywa czy defensywa ?
„Zdecydowanie ofensywa.”

10. Czy ważne jest łączenie nauki w szkole z treningiem piłkarskim ?
„Moim zdaniem tak. Rozwijamy się przez to na wielu płaszczyznach. Może być to nasz plan awaryjny, gdy w piłce nam nie wyjdzie.”

11. Ustaw wg. hierarchii wartości (technika, taktyka, motoryka, mentalność)
„Mentalność, motoryka, taktyka, technika”.

Zapraszamy do odwiedzin i “lajkowania” naszego klubowego profilu na FB !

https://www.facebook.com/plukspomologiaproszkow

“JEDENASTKA POMOLOGII” – Lukas Klemenz


”JEDENASTKA POMOLOGII” to nowy cykl wywiadów z osobami związanymi ze sportową cześćią naszej szkoły i klubu. Liczba ta od zawsze kojarzy się z piłką nożną. Tym razem będzie podobnie. Postaramy się przedstawiać krótkie rozmowy, które widnieją na profilu Facebook PLUKS Pomologii Prószków i są niezmiernie ciekawe. Jako pierwszego dajemy wam na tacy jakże znanego i zasłużonego w naszych barwach absolwenta naszej szkoły i klubu, a obecnie zawodnika ekstraklasowej Wisły Kraków:

Lukasa Klemenza 

1. Najlepsza anegdota lub wesołe przeżycie związane z Pomologią Prószków.
– „Byliśmy w 2 klasie gimnazjum. Mieliśmy WF i ta lekcja była poświęcona testom. Kto ile razy się podciągnie na drążku itd. Kiedy była moja kolej, zacząłem działać 1…2…3… i chciałem z całych sił podciągnąć się 4 raz, ale użyłem tyle siły, że puściłem bąka i cała klasa zaczęła się śmiać razem z nauczycielem .”

2. Gdyby nie piłka to co ?
– „Ciężko mi sobie wyobrazić teraz życie bez piłki. Kiedyś usłyszałem, że byłby ze mnie dobry aktor, to może obrałbym ten kierunek.”

3. Moja motywacja przed meczem lub treningiem.
– „Najbardziej motywuje mnie moja rodzina. Wspierają mnie, przychodzą na mecze. Zdarza się, że jeżdżą też na mecze wyjazdowe. To mnie nakręca i motywuje do pracy.”

4. Ulubiony klub piłkarski na świecie oraz w Polsce.
– „Odkąd pamiętam kibicuję Arsenalowi Londyn. Śledzę ich mecze jak tylko jest na to czas. Moim marzeniem jest zobaczyć mecz Arsenalu w Londynie na Emirates.”

5. Najlepszy zawodnik jakiego miałem okazję podziwiać na boisku.
– „Piotr Zieliński. Graliśmy w meczu Szwajcaria vs Polska w reprezentacji do lat 21. Kawał piłkarza.”

6. W barwach Pomologii najlepiej grało/pracowało mi się z … ?
– „W Prószkowie trafiłem na bardzo dobrych trenerów. Każdy z trenerów nauczył nas czegoś innego. Każdy z nich miał inny charakter i innej spojrzenia na futbol.
Nie mam jednego zawodnika, z którym grało mi się dobrze. W tamtym czasie byliśmy w województwie opolskim nie do zatrzymania dlatego myślę, że cała drużyna dobrze ze sobą współpracowała.”

7. Osoba, która miała największy wpływ na mój piłkarski rozwój.
– „W życiu trzeba mieć szczęście, żeby trafić na odpowiednie osoby, które dobrze Tobą pokierują. Ja na takie na pewno natrafiłem, ale nie chciałbym tutaj kogoś wyróżniać.”

8. Talent czy charakter ?
– „Charakter. Myślę, że niektórzy piłkarze na świecie, poprzez swój charakter doszli na szczyt. Sam talent nie wystarczy.”

9. Ofensywa czy defensywa ?
– „Jestem obrońcą, dlatego- defensywa ”

10. Czy ważne jest łączenie nauki w szkole z treningiem piłkarskim ?
– „Bardzo ważne. Nie można zakładać, że będzie się grało w piłkę na najwyższym poziomie. Są różne rzeczy, które mają wpływ na to na jakim poziomie się gra. Czasem kontuzja potrafi przerwać karierę lub ją bardzo wyhamować, dlatego trzeba się uczyć, żeby znaleźć alternatywę na utrzymanie rodziny.”

11. Ustaw wg. hierarchii wartości (technika, taktyka, motoryka, mentalność).
– „Mentalność, motoryka, taktyka, technika.”

 

Zapraszamy do odwiedzin i “lajkowania” naszego klubowego profilu na FB !

https://www.facebook.com/plukspomologiaproszkow

 

Ankieta dla kandydatów do klas sportowych.


Jeśli jesteś zainteresowany klasami piłkarskimi Pomologii Prószków wypełnij ankietę, a postaramy się z Tobą skontaktować. Chętnie udzielimy informacji dotyczących selekcji i naboru na rok szkolny 2020/2021 i pokierujemy Cię odpowiednią ścieżką.

Kliknij aby wypełnić ankietę –>

Możesz również skontaktować się z menedżerem sportu:

Marcinem Śmieszkowiczem – kom. 500 683 958 / sport@pomologia.pl

Uczniowie naszej szkoły na uroczystym ślubowaniu policjantów w KWP Opole


10 marca 2020 roku uczniowie Zespołu Szkół im. J. Warszewicza w Prószkowie uczestniczyli w uroczystym ślubowaniu nowo przyjętych policjantów. Uroczystość ta była jednym z najważniejszych wydarzeń w Komendzie Wojewódzkiej w Opolu.  Uczniowie poznali tam naszą byłą absolwentkę Żanetę Pawliczek – Janiczek, która została nową policjantką opolskiego garnizonu.Po uroczystości uczniowie razem z nauczycielem udali się  pod pomnik Żołnierzy Niezłomnych celem uczczenia ich pamięci.

M.Praszel

 

Informacje dla rodziców na czas kwarantanny


Ten czas jest szczególnie trudny dla nas wszystkich. Z dnia na dzień wzrosły wymagania wobec uczniów w związku z realizowanym zdalnym nauczaniem. To zadanie jest także nowe dla nauczycieli, którzy starają się wywiązać z tego obowiązku jak najlepiej, ale również zaskoczyło Was – rodziców.   Pandemia wymusza od nas także rezygnację z wielu zajęć zawodowych, spotkań rodzinnych i innych oraz z dotychczasowych nawyków i zachowań. Utraciliśmy poczucie wolności, możliwość samodzielności, wielu z nas przeżywa lęk i niepokój o życie i zdrowie swoje i najbliższych, lęk związany z możliwością utraty pracy, dochodów itd. Izolacja w jakiej najczęściej się znajdujemy, spowodowała, że wiele godzin, dni i tygodni spędzamy w domach z wszystkimi członkami rodziny. Ten czas możemy wykorzystać zbliżając się do siebie i do dorastających dzieci, pokonując być może istniejący dotychczasowy dystans.

Znane są teorie rozwoju kryzysów grupowych, jakie rodzą się w sytuacjach stałego przebywania razem członków grup, kiedy do głosu dochodzą niezaspokojone potrzeby społeczne i prawa osobiste. Takie kryzysy mogą zdarzyć się w naszych domach. Powinniśmy być dla siebie wyrozumiali i dobrzy. Możemy i powinniśmy oczekiwać wsparcia od naszych dzieci, one same też na pewno chcą być nam pomocne.

Poniżej zamieszczamy kilka wskazówek, których konsekwentne stosowanie wesprze nasze porozumiewanie się z dorastającymi dziećmi.
Każde dziecko – tak samo jak dorośli – ma prawo do godności, szacunku, a zatem nie możemy traktować go jak materialnej własności. Powinniśmy uświadamiać nastolatkom, że są ważne. Niewiele z nich ma tę pewność. Możemy je przekonać o ich wyjątkowości tylko za pomocą okazywanego im zainteresowania. Ma to zasadnicze znaczenie dla ich samooceny i w dużym stopniu kształtuje zdolność do utrzymania stosunków z innymi ludźmi i kochania ich. Potrzeba pełnej uwagi jest bardzo ważną potrzebą nastolatka.
Równie ważne jest uznanie praw dziecka w rodzinie jak równych, bez przeceniania i niedoceniania jego roli.

Rodzice ustosunkowują się wówczas do przejawów aktywności dziecka w sposób swobodny, nie formalny i nie wścibski czy dyktatorski, dostosowując się przy tym do fazy rozwojowej, w jakiej się ono znajduje. Pozwalają na odpowiedzialność za własne działanie, a nawet oczekują dojrzałego zachowania. Przejawiają w ten sposób szacunek dla jego indywidualności. Kierują dzieckiem przez podsuwanie mu sugestii. Stosują wyjaśnianie i tłumaczenie, a nie wymuszanie czy zarzucanie. Są gotowi do podawania wyjaśnień i uzasadnień przekazywanych wymagań czy kar. Dziecko wie, czego rodzice oczekują od niego, a te oczekiwania są na miarę jego możliwości.
Inną ważną postawą rodzicielską jest akceptacja dziecka, czyli przyjęcie go takim, jakim jest, z jego cechami fizycznymi, usposobieniem, z jego umysłowymi możliwościami, łatwością osiągnięć w jednych dziedzinach a ograniczeniami i trudnościami drugich.

Akceptujący rodzice rzeczywiście lubią swoje dziecko i nie ukrywają przed nim tego uczucia. Kontakt z nim jest dla nich przyjemnością i daje im zadowolenie. Uważają je za godnie pochwał i jawnie je aprobują. Kiedy jest niegrzeczne albo coś „przeskrobie”, dają mu to do zrozumienia, że naganny jest ten właśnie izolowany fragment jego zachowania a nie jego osobowość. Akceptując dziecko daje mu poczucie bezpieczeństwa i zadowolenie z własnego istnienia.
W kontaktach z nastolatkiem istotną rolę odgrywa rozmowa, która jest najlepszym sposobem rozwiązywania wszystkich problemów, wyjaśnienia nieporozumień, które powstają między rodzicem a dzieckiem. Nie można nosić w sobie tego, co dręczy, ale trzeba postarać się wyjaśnić zaistniałą sytuację jak najszybciej. Należy pamiętać, że milczenie niczego nie rozwiązuje.

W rozmowach z dziećmi nie wolno używać porównań.
Porównania są „straszliwym chwytem”, podważającym pewność siebie naszych dzieci, uczą też oceniania świata na zasadzie „ten lepszy ode mnie, ale ten na szczęście gorszy”. Życie osoby, która ciągle porównuje, nigdy nie będzie nam satysfakcjonujące, bo zawsze spotkamy kogoś „lepszego” i to ciągle będzie nam przeszkadzać, a nawet będzie przyczyną pojawiania się kompleksów. Porównania do niczego nie mobilizują – a o to zdaje się głównie chodzi rodzicom. Jeżeli matka powie dziecku „patrz, jaki ten Marek zdolny, on potrafi nauczyć się fizyki”, to efekt jest taki, że dziecko nie znosi Marka, nie znosi fizyki. Podobny efekt dają też odezwania w stylu „tylko kompletny osioł tego nie potrafi”. Skutkiem takiego traktowania jest utrata szacunku dla rodziców. Bo czy można brać pod uwagę zdanie kogoś, kto traktuje nas jak osła? Raczej będziemy czuli do niego złość, urazę i niechęć. Od takich ludzi się ucieka.
W rozmowie z dziećmi musimy nauczyć się słuchać. Jeżeli dziecko chce o czymś powiedzieć, porozmawiać należy poważnie potraktować rozmowę, wysłuchać jego problemów. Zbywanie banalną odpowiedzią jest dla nastolatka znakiem, że jego problem nie ma żadnego znaczenia. Nie wolno tak traktować swojego dziecka. Musimy mieć poważny stosunek do nastolatków, starannie przeanalizować razem z nim problem i pomóc im znaleźć sensowne i logiczne rozwiązanie. Postępując w ten sposób nie tylko udzielimy dobrej rady, lecz – co najważniejsze – umocnimy uczuciową więź łączącą nas z naszym dzieckiem.
Zdarza się że nastolatek chce przetestować nasze opanowanie, mówiąc coś, co prawdopodobnie nas zdenerwuje lub przynajmniej zirytuje. To doskonały sposób, żeby się przekonać, czy można nam zaufać i zwierzyć się z problemu, który go rzeczywiście absorbuje. Jeśli zareagujemy emocjonalnym wybuchem, zwłaszcza gniewem lub krytyką, nastolatek uzna, że podobnie zareagujemy na jego problem. A więc warto zachować spokój i panować nad sobą. Im więcej okażemy opanowania, tym bardziej otwarty i szczery wobec nas będzie nastolatek. Złość i gniew zazwyczaj uniemożliwia porozumienie. Sarkazm, „kazania”, ostrzeżenia, groźby i przezwiska wywołują agresję.
Rozmawiając z dzieckiem koncentrujemy się na bieżących problemach, nie wyciągamy żalów z przeszłości, nie wypominamy tego, że dziecko wiele razy nas zawiodło. Trzeba rozmawiać z dzieckiem, uwzględniając jego stan psychiczny i to, czy czuje się winne, czy nie.
Ponadto nie ubolewajmy nad swoimi dziećmi, nie powtarzajmy bez przerwy swoich negatywnych opinii o nim, nie narzekajmy ciągle i nie podkreślajmy, że w wieku nastolatka byliśmy znacznie lepsi. Pamiętajmy, że „zrzędzenie” jest monologiem, a istotą porozumienia się jest dialog.
Częstym błędem popełnianym przez rodziców jest nadmierne krytykowanie młodzieży i naruszanie w ten sposób poczucia jej własnej wartości. „Nie podoba mi się twój strój… Jakiej ty muzyki słuchasz… Nie garb się” – informacje te, nawet ważne, ale zbyt często powtarzane nie wywołują zamierzonych efektów. Starajmy się nie krytykować wyglądu i zachowania dorastających dzieci, szczególnie w obecności innych osób, zgłasza rówieśników.
W działaniach wychowawczych należy pamiętać o tym, że współżycie i współpraca z dziećmi to proces długi i wyczerpujący. Wymagający serca, inteligencji i wytrwałości.
Przedstawione sugestie można ująć następująco: Rodzicu:

  • Bądź gotów do służenia pomocą twojemu dziecku,
  • Naucz się słuchać,
  • Bądź szczery, cierpliwy i elastyczny,
  • Wypowiadaj się jednoznacznie i zdecydowanie,
  • Nie bądź stroną atakującą. Nie krzycz i nie wypytuj z pozycji siły,
  • Akceptuj swoje dziecko,
  • Rozmawiaj ze swoim dzieckiem,
  • Bądź przyjacielem swojego dziecka.

Wykorzystano opracowanie: Zofia Gmińska „Jak porozumieć się z nastolatkiem” źródło: Platforma edukacyjna